24 Temmuz 2013 Çarşamba

Vedalar..

"Bavulları hiç sevmiyorum efendim. Çok hüzünlü şeyler. Hep geri dönüp gitmeyi hatırlatırlar.."

~*~

Vedalar.. 
Alışması imkansız nadir şey'lerdir..
Bir tanımı yok aslında vedanın, ayrılıkların..
Hoşça kal dersin.. 
Ya da elveda...
Good bye..
Adieu..
Annyeonghi gaseyo..
Sayonara..
Lebewohl..
Telaffuzu farklı olsa da..
Bütün dillerde acıya eştir anlamı..
Bu yüzden tektir ya dili vedanın..
Acı..
Gözyaşı..
Hüzün..
Yitirilen umutlar..
Mutluluklar..
Bir daha gelmeyeceğini bile bile sallanan eller..
Kalktığı yerden ağırca düşen kollar..
Kavuşmalar ne kadar umutsa,
Vedalar o kadar umutsuzluktur..
Sevmem ben vedaları..
Güvenir de, Allah'a emanet eder veda ederiz ya hani..
İşte o kadar..
Sen Allah'a emanet edersin..
Allah korur ama emanetin ihanet eder sana..
Emanete ihanet etmek var mıydı kitabımızda?
Yollar uzar..
Zaman akıp gider..
Mesafeler büyür de büyür..
İki gönül bir olunca mesafelerin ne önemi var derler ya hani,
Yalan!
İki gönlün hasreti yakıp kavurur insanı, yer bitirir de anlamazsın..
Sonra gün gelir, bir göz alımı girer düşlerine..
Anlarsın hasretinden tükendiğini..
Ne yapsan iflah olmaz..
Sonra düşünden uyanırsın..
Gördüğün düşle yeniden kavrulur, yanar da yanarsın..
Sonra usulca eğilirsin secdeye..
Gözünden süzülürken incilerin,
"Rabbim.." dersin,
"Rabbim, gönlümü sana emanet ediyorum.."

~*~

Selametle..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder