3 Şubat 2017 Cuma

Son zamanlarda..

2017 yılının güzel olmasını o kadar yürekten istedim ki.. İstememeliymişim. 

İki hafta önce hiç istemediğim halde birinin sırrına ortak oldum. Ve o ufacık sırrın bir insanın yüreğine ne kadar ağır gelebileceğini tecrübeyle anlamış oldum. (Artık kendime ve size tavsiyem; bir sırrınız varsa kendinize saklayın.)

Buna ve öncesine bağlı gelişen; uykudan uyandıran baş ağrıları sebebiyle kitap okumakta da zorlanıyorum. Şu sıralar  elimde merak ettiğim halde bitiremediğim Betty Blue var. Dün akşam okuduğum bölümde öyle bir olay yaşandı ki, otur ağla. O derece. O kitap nasıl oldu da öyle bir bölüme geldi.. Bilmiyorum. 

Betty gibi benim de bütün hıncımı saçlarımdan çıkardığım şu günlerde, öyle bir bölüm okumak.. Neyse. (Kitap bittiğinde fırsat bulursam yazacağım.)


Bu arada, gönül isterdi ki Audrey Hepburn kadar güzel olayım ama ben daha çok Hülya Koçyiğit'in oynadığı beslemeye benzedim. Sağlık olsun. Hem zaten, uzun saçlar aşıklar içindir ne de olsa. Onu sevip okşayacak bir el olmalı ki, uzun olmasının bir anlamı olsun. 

2 Şubat 2017 Perşembe

#SonikHanım'lı Meydan Okuma (17.Gün)

2017'de olmasını çok istediğin bir şey:


Unutmak, her şeyi unutmak istiyorum.



https://www.youtube.com/watch?v=MTUsIRYeKIQ

1 Şubat 2017 Çarşamba

#SonikHanım'lı Meydan Okuma (16.Gün)

Kağıda bir şey çiz ve bize göster:


"Kederliydim, ama onlara 'Yorgunluktan..' diyordum."

(Küçük Prens)